Geworteld in Gorcum

De ontwikkeling van de stad in de laatste decennia, de recente geschiedenis, wordt door ons Nieuw Erfgoed genoemd. En daarin speelt de komst van de eerste arbeidsmigranten naar de stad een heel grote rol. Voor Gorcum gaat het om Grieken, Italianen, Marokkanen en Turken. Hierover is vanaf nu een tentoonstelling in het Gorcums Museum. De tentoonstelling, Geworteld in Gorcum vertelt het verhaal van deze eerste gastarbeiders. Zij kwamen in de jaren 60 en 70 naar Gorinchem en ondertussen zijn zij nu, samen met hun kinderen en kleinkinderen een belangrijk, vast onderdeel van de stad.

Voor het samenstellen van de expositie is samengewerkt met De Spreekkamer van de Stad, een kunstenaarsinitiatief, dat al enige tijd bezig was om tijdens bijeenkomsten de verhalen van de eerste generaties arbeidsmigranten op te halen. Die verhalen zijn vastgelegd in interviews met portretfoto’s, rondetafelgesprekken, mini-documentaires en aangevuld met foto’s en objecten die door de betrokkenen zelf in bruikleen zijn gegeven. Daarnaast is materiaal uit het archief te zien, zoals foto’s van het toenmalige pension voor arbeidsmigranten in de binnenstad en van de fabriekshallen van De Vries Robbé, destijds de grootste werkgever.

Eind jaren 50 was er in de fabrieken in Gorinchem een groot tekort aan arbeiders. Om dit probleem op te lossen kwamen er banen voor buitenlandse werknemers. Vaak was dit zwaar werk. Vanaf de jaren 60 werd er actief naar werknemers gezocht in Griekenland, Italië, Turkije en Marokko. Zij kwamen naar Gorinchem om een betere toekomst te realiseren en dachten dat ze tijdelijk bleven. Als het werk klaar was, zouden ze weer teruggaan naar hun thuisland. De gastarbeiders hoefden daarom geen Nederlands te leren. Het was eigenlijk niet de bedoeling dat ze zich helemaal zouden aanpassen aan de Nederlandse samenleving. Ze hoefden dus niet te integreren.